Οι μνήμες του «Σκορπιού» από τους 118 του Μονοδενδρίου

Κυριακή, 25 Νοέμβριος 2018 10:31 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Οι μνήμες του «Σκορπιού» από τους 118 του Μονοδενδρίου

Γράφει ο «Σκορπιός»

Με αφορμή δημοσίευμα του Λ.Τ. της 21-11-18 με τίτλο 75 χρόνια από την εκτέλεση των 118 στο Μονοδέντρι, θέλω να επισημάνω ακόμη κάποια θλιβερά γεγονότα άγνωστα στους πάντες, ίσως… εκτός ολίγων. Ακόμα και κάποιες διορθώσεις του δημοσιεύματός του.

Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω κάποιους υστερόβουλους φανατικούς στα πιστεύω τους (σεβαστά), όμως η ΑΛΗΘΕΙΑ πραγματικών γεγονότων να το ειπώ απλά ΝΑ ΛΕΓΕΤΑΙ.

Κάποτε σε διάλογο που είχα πριν χρόνια με συμπολίτη μας (δεν είναι στη ζωή) με τρεις δικούς του, της οικογένειάς του, που εξετελέσθησαν στο Μονοδέντρι σε αντίλογο μου λέει: «ο αγώνας θέλει θυσίες… Το διαλογίζεσθε;… ας είναι…  Οι διορθώσεις του δημοσιεύματος είναι 1) Οι φονευθέντες γερμανοί στρατιώτες δεν ήταν ένας αλλά εννέα που αντιστοιχούσαν ένας γερμανός προς 13 ομήρους. Η Καγκελαρία (ανωτέρα διοίκηση) των γερμανών είχαν αναγγείλει στο λαό της Σπάρτης κάθε φονευθείς γερμανός σε ενέδρα θα τυφεκίζονταν όμηροι (στις φυλακές) Σπαρτιάτες, και σε αναλογία του βαθμού γερμανού αξιωματικού. 2) Ο ιατρός Καρβούνης γνώστης της γερμανικής γλώσσης σπουδάσας στην Γερμανία, απαίτησε την ελευθερία τουλάχιστον τον ένα από δύο ή τρεις ομήρους της ιδίας οικογενείας, δεν το δέχθηκε ο αξιωματικός γερμανός του εκτελεστικού αποσπάσματος, τους ζήτησε την απελευθέρωση των παιδιών κάτω των 20 ετών, αλλά και την απελευθέρωση έστω του 16χρονου Τζιβανόπουλου, ούτε αυτήν την δέχθηκε, αλλά του πρότεινε την δικήν του απελευθέρωση (ένεκα των σπουδών στην Γερμανία) ο ΗΡΩΑΣ ιατρός Καρβούνης δεν την δέχθηκε απεναντίας τους εξύβρισε, με επακόλουθο να του σπάσουν τον βραχίονα.

Στο ίδιο δημοσίευμα στην παράγραφο «το χρονικό της τραγωδίας» ο Κυριάκος Θοεδωρακόπουλος γράφει «για την δειλήν και επίβουλον επίθεση ανταρτών στην γερμανική φάλαγγα αυτοκινήτων εις τον δρόμο Τριπόλεως».

Επ’ αυτού θα προσθέσω την ομολογία του αειμνήστου διακεκριμένου δικηγόρου της Σπάρτης Σπύρου Τζινιέρη, που στους 118 ήταν και ο αδερφός του. Έλεγε… Είχε γνωστοποιηθεί η προσκείμενη διέλευσις της γερμανικής φάλαγγας αυτοκινήτων στον δρόμο της Τριπόλεως. Τότε εγκαίρως η σύζυγος του αειμνήστου ιατρού Καρβούνη Καλλιοπίτσα, ήλθε σε επαφή με αντάρτες και τους ζήτησε να μην κτυπήσουν την φάλαγγα γιατί σε αντίποινα θα εκτελέσουν ομήρους φυλακισμένους μεταξύ των και ο σύζυγός της ιατρός.

Οι αντάρτες δεν υπήκουσαν και τρεις ημέρες μετά την 25-11-43 εξετελέσθησαν 117 Σπαρτιάτες όλων των τάξεων, επιστήμονες, έμποροι, αγρότες, εργαζόμενοι, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, έφηβοι με τον μικρότερο 16 ετών.

Θλιβερά και οδυνηρά τα παιδικά μου βιώματα της κατοχής από τους Γερμανούς το 1940.

Θυμάμαι ένα περιστατικό των 118 που δεν θα σας αφήσει ασυγκίνητους: Είμαστε στην παιδική ηλικία των 10 ετών περίπου μια παμπουλέα (ομάδα) πέντε πιτσιρικάδες, που μάθαμε την μεταφορά των 118 στην Σπάρτη (πέντε ημέρες μετά την εκτέλεσή των) γιατί τότε έδωσαν άδεια οι γερμανοί για την αποκομιδή των, τρέξαμε στον ΑΓΙΩΡΓΗ, να ειδούμε να ακούσουμε τίποτε άλλο, απλή παιδική περιέργεια.

Το σωματείο φορτοεκφορτωτών της πόλης μας είχε αναλάβει όλο το έργο αποκομιδής των. Κατέφθασαν τρία φορτηγά και ένα λεωφορείο (άνευ καθισμάτων) με τα πτώματα των φονευθέντων.

Συγκεντρωμένος κόσμος, γυναίκες και άνδρες με άναρθρες κραυγές, τα δάκρυα ΠΟΤΑΜΙ ανέμεναν τον δικό τους ο καθένας τον άνθρωπό του. Όμως ήταν και άλλοι που είχαν δύο-τρεις-τέσσερις δικούς τους.

Κες και κοι πόσο σκληρή είναι η μοίρα κάποιων ανθρώπων όπως του πατέρα των τεσσάρων χαμένων παιδιών του, το μικρότερο ηλικίας 16 ετών 19-21 και 23 ετών.

Τέσσερα βλαστάρια άκακα παιδιά, στο άνθος της ηλικίας των, δεν πρόλαβαν να χαρούν την ζωή τους, είναι τα παιδιά του Τσιβανόπουλου του πιο χαροκαμένου συνανθρώπου μας, Σπαρτιάτη.

Θυμάμαι στην αποκομιδή των, από τα αυτοκίνητα το πρώτο του παιδί που κατέβαζαν σπαράζοντας ανεφώνησε: ΔΙΚΟ ΜΟΥ λίγα λεπτά μετά στο δεύτερο πάλι ΔΙΚΟ ΜΟΥ στο τρίτο και αυτό ΔΙΚΟ ΜΟΥ το ίδιο και στο τέταρτο αγόρι του και αυτό ΔΙΚΟ ΜΟΥ. Αραδιασμένα στο έδαφος τέσσαρα νέα παιδιά.

Αγαπητοί μου αναγνώστες δακρυσμένος καταγράφω ένα από τα θλιβερότερα παιδικά μου βιώματα. Πιστέψτε με… Συγχωρέστε με και πάλι που έγινα αφορμή να σας λυπήσω: Αυτά έχει η ζωή μας από συνανθρώπους μας, τέρατα εγκληματίες πολέμου.

Και πάλι
Σας ζητώ συγγνώμη
ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Ενημερωθείτε για όλη την επικαιρότητα της Λακωνίας και όχι μόνο μέσα από τη συνεχή ροή του www.lakonikos.gr. Κάνετε like στη σελίδα και γίνετε μέλος στην ομάδα του lakonikos.gr στο Facebook για να μαθαίνετε τα νέα πρώτοι! Με το κύρος και την αξιοπιστία του "Λακωνικού Τύπου", της μοναδικής ημερήσιας εφημερίδας της Λακωνίας με ιστορία 20 και πλέον ετών

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia
Koutsoviti